Wilk i siedem koźlątek

Wilk i siedem koźlątek

Mama koza wychodzi z domu i ostrzega dzieci, żeby nikomu nie otwierały drzwi. Wilk próbuje je przechytrzyć.

W małym domku na łące mieszkała mama koza z siedmioma koźlątkami. Pewnego dnia musiała pójść na targ. – Nie otwierajcie nikomu – przykazała. – Wilk krąży po okolicy. Poznacie go po grubym głosie i czarnych łapach.

Wkrótce ktoś zapukał. – Otwórzcie, dzieci, to mama – zawołał gruby głos. – To nie mama! Mama ma cieniutki głos – odpowiedziały koźlątka. To był wilk. Poszedł i zjadł łyżkę miodu, żeby mówić cieniej.

Zapukał znowu. Głos brzmiał już łagodnie, ale koźlątka zobaczyły pod drzwiami czarną łapę. – Mama ma białe nóżki! Nie otworzymy! Wilk pobiegł do młyna i wysmarował łapy mąką.

Za trzecim razem i głos, i łapa wyglądały jak mamy. Koźlątka otworzyły drzwi, a do środka wpadł wilk. Dzieci rozbiegły się po kątach: jedno pod stół, drugie do łóżka, trzecie do pieca, czwarte do kuchni, piąte do szafy, szóste pod miskę, a najmłodsze do skrzynki starego zegara. Wilk pozamykał sześcioro w worku i poszedł zadowolony drzemać pod drzewem.

Gdy mama koza wróciła, najmłodsze koźlątko wyskoczyło z zegara i wszystko jej opowiedziało. Mama pobiegła na łąkę, ostrożnie rozwiązała worek przy chrapiącym wilku i uwolniła dzieci. Zamiast nich włożyli do worka ciężkie kamienie.

Kiedy wilk się obudził i zarzucił worek na plecy, kamienie pociągnęły go prosto do studni. Plusk! Wilk ledwo się wydostał i uciekł tak daleko, że już nigdy nie wrócił na łąkę.

Koźlątka tańczyły wokół mamy ze szczęścia. – Od dzisiaj – powiedziały – nie otworzymy drzwi nikomu, dopóki nie będziemy pewne, kto za nimi stoi.

Koniec

Bracia Grimm, opracowanie redakcji

Morał

Gdy jesteś sam w domu, nie otwieraj drzwi nikomu obcemu, nawet jeśli mówi miłym głosem.

Porozmawiajcie

  1. Jak koźlątka poznały, że za drzwiami stoi wilk?
  2. Które koźlątko ukryło się najsprytniej?
  3. Co zrobisz, gdy ktoś zapuka do drzwi, a rodzica nie będzie w pokoju?