Pewien krawiec miał trzech synów. Gdy dorośli, każdy poszedł w świat uczyć się rzemiosła. Najstarszy został stolarzem. Na pożegnanie mistrz dał mu mały stoliczek. – Wystarczy powiedzieć: stoliczku, nakryj się – a pojawi się na nim najlepsze jedzenie.
W drodze do domu chłopak zatrzymał się w karczmie i pochwalił się stoliczkiem. Gdy zasnął, karczmarz podmienił go na zwykły stolik. W domu syn chciał pokazać ojcu czary, ale stolik pozostał pusty. Wszyscy się śmiali, a chłopak był bardzo smutny.
Średni syn został młynarzem i dostał osiołka. – Gdy powiesz: osiołku, sypnij złotem – posypią się z niego złote monety. Niestety, i on nocował w tej samej karczmie. Karczmarz podmienił osiołka na zwykłego, a w domu zamiast złota znów był tylko śmiech.
Najmłodszy brat został tokarzem. Gdy usłyszał od braci, co się stało, mistrz dał mu worek z kijem. – Gdy powiesz: kiju, z worka – kij sam wyskoczy i będzie pilnował twojej sprawiedliwości.
Chłopak poszedł prosto do karczmy i głośno opowiadał o swoim cudownym worku. W nocy karczmarz chciał go ukraść. – Kiju, z worka! – zawołał chłopak. Kij wyskoczył i zaczął okładać karczmarza tak długo, aż ten obiecał oddać stoliczek i osiołka.
Najmłodszy brat wrócił do domu ze wszystkimi trzema prezentami. Stoliczek nakrył się pysznym obiadem, osiołek sypnął złotem, a cała rodzina świętowała. Od tamtej pory nikt już nie śmiał się z braci, a karczmarz został uczciwym człowiekiem.