Złota gęś

Złota gęś

Najmłodszy brat dzieli się jedzeniem z siwym ludzikiem i dostaje gęś o złotych piórach. Kto jej dotknie, ten się przykleja.

Pewien człowiek miał trzech synów. Najmłodszego nazywano Głuptasem, bo był prosty i dobroduszny. Gdy najstarszy brat poszedł do lasu rąbać drewno, spotkał siwego ludzika. – Daj mi kawałek ciasta – poprosił ludzik. – Nie mam dla ciebie nic – burknął brat. Wkrótce skaleczył się siekierą i wrócił do domu. Tak samo stało się ze średnim bratem.

W końcu do lasu poszedł Głuptas. Miał tylko suchy placek i kwaśne piwo, ale gdy ludzik poprosił o jedzenie, od razu się podzielił. Placek zamienił się w słodkie ciasto, a piwo w najlepsze wino. – Masz dobre serce – powiedział ludzik. – Zetnij tamto stare drzewo, a znajdziesz coś dla siebie. Pod korzeniami siedziała gęś o złotych piórach.

Głuptas wziął gęś pod pachę i poszedł do gospody. Córka karczmarza chciała wyrwać złote piórko, ale gdy tylko dotknęła gęsi, przykleiła się do niej. Jej siostra chwyciła ją za rękę i też się przykleiła. Potem trzecia siostra.

Głuptas ruszył w drogę, a za nim ciągnęły się przyklejone dziewczęta. Ksiądz chciał je odciągnąć i też się przykleił. Potem kościelny, a potem dwóch rolników z motykami. Cały korowód biegł za Głuptasem przez pola.

W pobliskim mieście mieszkała królewna, która nigdy się nie śmiała. Król obiecał, że ten, kto ją rozśmieszy, może się z nią ożenić. Gdy królewna zobaczyła przez okno Głuptasa z gęsią i siedmioro ludzi przyklejonych jeden do drugiego, wybuchnęła śmiechem tak głośnym, że słychać go było w całym zamku.

Głuptas ożenił się z królewną, a ludzie wreszcie się odkleili. Od tamtej pory nikt już nie nazywał go Głuptasem, bo wszyscy wiedzieli, że dobre serce jest więcej warte niż spryt.

Koniec

Bracia Grimm, opracowanie redakcji

Morał

Dzielenie się z innymi przynosi szczęście. Śmiech potrafi zdziałać cuda.

Porozmawiajcie

  1. Czym różnił się najmłodszy brat od starszych?
  2. Co się działo z ludźmi, którzy dotknęli złotej gęsi?
  3. Dlaczego królewna się roześmiała?