Gwiazdkowe talary

Gwiazdkowe talary

Biedna dziewczynka oddaje innym wszystko, co ma. Wtedy z nieba spadają gwiazdy.

Była sobie dziewczynka, która nie miała domu. Miała tylko ubranko na sobie i kromkę chleba w ręce. Mimo to miała bardzo dobre serce.

W drodze spotkała głodnego starca. – Daj mi coś do jedzenia – poprosił. Dziewczynka oddała mu cały chleb. Potem spotkała dziecko, któremu było zimno w głowę. Oddała mu swoją czapeczkę. Kolejnemu dziecku, które marzło, oddała kurteczkę, a jeszcze innemu sukienkę.

Gdy zapadła noc, dziewczynka stała w lesie w samej koszulce. Ale i tę koszulkę oddała dziecku, które spotkała przy drodze. – W ciemnościach nikt mnie nie zobaczy – pomyślała.

Wtedy gwiazdy zaczęły spadać z nieba. Spadając, zamieniały się w lśniące złote monety. A na dziewczynce pojawiła się nowa, miękka koszulka z najpiękniejszego płótna. Zebrała złote talary i do końca życia nie zaznała biedy, a jej dobre serce zostało z nią na zawsze.

Koniec

Bracia Grimm, opracowanie redakcji

Morał

Kto dzieli się z innymi, nawet gdy sam ma niewiele, ten jest naprawdę bogaty.

Porozmawiajcie

  1. Co dziewczynka miała na początku drogi?
  2. Komu pomogła?
  3. Co spadło z nieba na końcu bajki?