Mysz wiejska zaprosiła w odwiedziny kuzynkę z miasta. Poczęstowała ją tym, co miała: ziarnkami pszenicy, kawałkiem marchewki i kroplą mleka. Mysz miejska skrzywiła nosek. – Jak ty możesz tak żyć? – zapytała. – Przyjedź do mnie, pokażę ci, jak się naprawdę ucztuje.
Mysz wiejska pojechała do miasta. Kuzynka mieszkała w wielkim domu, w którym na stole stał ser, ciasta, owoce i miód. – Jedz, ile chcesz! – zachęcała mysz miejska. Ale gdy tylko zaczęły jeść, drzwi się otworzyły i do jadalni weszli ludzie. Myszki uciekły do mysiej dziury.
Po chwili spróbowały znowu. Tym razem do kuchni wbiegł kot. Myszki ledwo zdążyły się schować i drżały ze strachu przez długi czas.
– Dziękuję ci, kuzynko – powiedziała mysz wiejska. – Masz tu wspaniałe jedzenie, ale ja wolę moje ziarenka zjedzone w spokoju niż ser zjedzony w strachu. I wróciła na wieś, gdzie nikt jej nie gonił, a każdy wieczór był cichy i spokojny.