Pewien osioł znalazł w lesie skórę lwa, którą zostawili myśliwi. Założył ją na grzbiet i spojrzał w kałużę. – Wyglądam jak prawdziwy król zwierząt! – ucieszył się.
Wyszedł na łąkę i przechadzał się dumnie. Owce uciekły w popłochu, zające schowały się w norach, a nawet krowy odsunęły się na bok. Osioł bawił się świetnie, aż zobaczył lisa. – Teraz go dopiero przestraszę! – pomyślał i z całych sił… zaryczał: – Iiii-ooo! Iiii-ooo!
Lis przysiadł i zaczął się śmiać. – Może i wyglądasz jak lew – powiedział – ale głos masz osła. Gdybyś milczał, może bym się nabrał.
Zawstydzony osioł zrzucił lwią skórę i wrócił na pastwisko. Od tej pory wolał być po prostu sobą – i wcale nie było mu z tym źle.