Dawno temu w Poznaniu zbudowano nowy ratusz z wielkim zegarem na wieży. Na uroczystość miał przyjechać wojewoda, a w kuchni szykowano wielką ucztę. Kucharz polecił młodemu kuchcikowi Pietrkowi pilnować pieczeni z sarniny.
Pietrek był ciekawy i co chwilę wyglądał przez okno, żeby zobaczyć przygotowania na rynku. Zapomniał o pieczeni, a ta spadła w ogień i całkiem się spaliła. Przerażony kuchcik pobiegł na łąkę za miastem i złapał dwa koziołki, żeby je przyrządzić zamiast sarniny.
Koziołki wcale nie chciały iść do kuchni. Wyrwały się Pietrkowi i uciekły prosto na wieżę ratusza. Tam, na samym gzymsie przy zegarze, zaczęły się trykać rogami. Cały rynek patrzył na nie i śmiał się do łez, a wojewoda tak się ubawił, że zapomniał o pieczeni.
Wojewoda darował kuchcikowi winę, a koziołki puścił wolno. Na pamiątkę tego dnia nad zegarem ratusza umieszczono dwa mechaniczne koziołki. Do dziś codziennie w południe wychodzą z wieży i trykają się dwanaście razy, a na rynku zbierają się tłumy, żeby je zobaczyć.