Szczęśliwy Jaś

Szczęśliwy Jaś

Jaś dostaje za siedem lat pracy bryłę złota i po drodze do domu ciągle się nią wymienia.

Jaś pracował u gospodarza przez siedem długich lat. Gdy postanowił wrócić do mamy, gospodarz dał mu w nagrodę bryłę złota wielką jak jego głowa. Jaś zawinął ją w chustkę i ruszył w drogę.

Złoto było jednak bardzo ciężkie. Po drodze Jaś spotkał jeźdźca na koniu. – Ach, jak dobrze jeździć konno! – westchnął. – Chętnie zamienię się z tobą – powiedział jeździec i oddał konia za złoto. Jaś był zachwycony. Koń jednak szybko zrzucił go do rowu.

Wtedy nadszedł chłop z krową. – Krowa daje mleko i nikogo nie zrzuca – pomyślał Jaś i zamienił konia na krowę. Krowa była jednak stara i nie dała ani kropli mleka. Jaś zamienił ją więc na świnkę, świnkę na gęś, a gęś na kamień szlifierski, bo szlifierz zapewnił go, że z takim kamieniem nigdy nie zabraknie mu pracy.

Zmęczony Jaś pochylił się nad studnią, żeby się napić, i kamień wpadł do wody. Jaś patrzył chwilę w głąb studni, a potem roześmiał się radośnie. – Nie muszę już nic dźwigać! Jestem najszczęśliwszym człowiekiem na świecie! – zawołał i lekkim krokiem pobiegł do domu, prosto w ramiona mamy.

Ludzie do dziś spierają się, czy Jaś był naiwny, czy mądry. Jedni mówią, że stracił majątek. Inni, że znalazł coś cenniejszego niż złoto: spokój i radość z powrotu do domu.

Koniec

Bracia Grimm, opracowanie redakcji

Morał

Szczęście nie zawsze zależy od tego, ile mamy, ale bywa, że warto zastanowić się, zanim coś wymienimy.

Porozmawiajcie

  1. Co Jaś dostał za siedem lat pracy?
  2. Na co wymieniał bryłę złota?
  3. Czy Jaś zrobił dobre wymiany? Dlaczego był szczęśliwy?