Trzy małe świnki wyruszyły w świat, żeby zbudować własne domki. Pierwsza bardzo chciała już się bawić, więc szybko postawiła domek ze słomy. Druga zbudowała domek z patyków. Trzecia przez wiele dni dźwigała cegły i kładła je jedną na drugiej. – Po co się tak męczysz? – śmiały się siostry.
Pewnego dnia do domku ze słomy przyszedł wilk. – Świnko, wpuść mnie! – Nie wpuszczę! – Dmuchnę i chuchnę, i twój domek zdmuchnę! – zawołał wilk. Dmuchnął i domek ze słomy rozleciał się na wszystkie strony. Świnka uciekła do siostry.
Wilk przyszedł do domku z patyków. Dmuchnął raz, dmuchnął drugi raz i patyki się rozsypały. Obie świnki pobiegły ile sił w nogach do domku z cegieł.
– Wpuśćcie mnie! – warknął wilk. – Nie wpuścimy! Wilk dmuchał i chuchał tak długo, aż zrobił się czerwony na pyszczku, ale domek z cegieł stał mocno. Wilk spróbował wejść przez komin, ale świnki ugotowały w kominku zupę. Wilk sparzył sobie ogon, zawył i uciekł do lasu.
Odtąd trzy świnki mieszkały razem w ceglanym domku. Dwie młodsze pomogły siostrze postawić obok jeszcze jeden domek z cegieł, bo zrozumiały, że rzeczy zrobione porządnie są warte wysiłku.