Dawno temu najmłodsza córka króla lubiła bawić się złotą kulą przy starej studni w zamkowym ogrodzie. Pewnego dnia kula wyśliznęła się jej z rąk i wpadła do głębokiej wody. Królewna usiadła na brzegu i zaczęła płakać.
Nagle z wody wychyliła się zielona żaba. – Czemu płaczesz, królewno? – zapytała. – Moja złota kula wpadła do studni – szlochała dziewczynka. – Wyłowię ją – powiedziała żaba – jeśli obiecasz, że będę twoją przyjaciółką: będę jadła z twojego talerzyka i bawiła się z tobą. Królewna szybko obiecała, myśląc, że żaba i tak nie wyjdzie ze studni.
Żaba zanurkowała i po chwili wyrzuciła kulę na trawę. Królewna chwyciła zabawkę i pobiegła do zamku, zapominając o obietnicy. Wieczorem, gdy cała rodzina siedziała przy kolacji, coś zastukało do drzwi: – Królewno, otwórz! Pamiętasz, co mi obiecałaś?
Król zapytał, kto puka. Królewna opowiedziała wszystko. – Co obiecałaś, musisz dotrzymać – powiedział król łagodnie, ale stanowczo. Królewna wpuściła żabę, posadziła ją przy swoim talerzyku i choć na początku się krzywiła, z czasem zaczęła z nią rozmawiać. Okazało się, że żaba zna mnóstwo ciekawych historii o życiu pod wodą.
Gdy królewna powiedziała szczerze: – Cieszę się, że jesteś moją przyjaciółką – żaba zamieniła się w młodego królewicza. Zły czarodziej zaczarował go dawno temu, a czar mogła zdjąć tylko prawdziwa przyjaźń. Od tej pory królewicz i królewna byli najlepszymi przyjaciółmi, a gdy dorośli, zamieszkali razem w pięknym zamku.