Dawno temu w piwnicach starej kamienicy na warszawskim Starym Mieście zamieszkał bazyliszek. Był to potwór o głowie koguta, ciele ropuchy i ogonie węża. Najgorsze było jego spojrzenie: kto na niego popatrzył, ten zamieniał się w kamień.
Ludzie bali się wchodzić do piwnic, a przechodnie omijali kamienicę szerokim łukiem. W piwnicach był ukryty skarb, ale nikt nie odważył się po niego zejść. Burmistrz ogłosił, że ten, kto pokona potwora, dostanie wielką nagrodę.
Zgłosił się młody wędrowiec, krawczyk o bystrym umyśle. – Pokonam go – powiedział – ale nie mieczem. Przygotował sobie płaszcz obszyty małymi lusterkami, który zakrywał go od stóp do głów.
Krawczyk zszedł do ciemnej piwnicy. Bazyliszek wypełzł z kąta i spojrzał na niego groźnie. Ale zamiast krawczyka zobaczył w lusterkach własne odbicie. Jego spojrzenie odbiło się i trafiło prosto w niego. Bazyliszek zamienił się w kamień.
Cała Warszawa świętowała. Krawczyk dostał nagrodę, a piwnice znów stały się bezpieczne. Mieszkańcy do dziś pokazują kamienicę na ulicy Krzywe Koło, w której według legendy mieszkał bazyliszek.