Dwaj przyjaciele wędrowali przez gęsty las. – Cokolwiek się stanie, zawsze będziemy sobie pomagać – obiecywali sobie nawzajem.
Nagle zza krzaków wyszedł wielki niedźwiedź. Pierwszy z przyjaciół, zwinny i lekki, wdrapał się szybko na drzewo i schował między gałęziami. Nawet nie spojrzał na kolegę. Drugi nie zdążył uciec. Przypomniał sobie, że niedźwiedzie często zostawiają w spokoju kogoś, kto leży bez ruchu. Położył się na ziemi i wstrzymał oddech.
Niedźwiedź podszedł, obwąchał go dokładnie, mruknął coś przy jego uchu i powoli odszedł w las. Gdy było już bezpiecznie, pierwszy przyjaciel zszedł z drzewa. – Co ci szeptał niedźwiedź? – zapytał z ciekawością.
– Powiedział, żebym nie ufał przyjacielowi, który zostawia cię w niebezpieczeństwie – odpowiedział drugi, otrzepał ubranie i dalej poszedł już sam.