Gościńcem maszerował żołnierz wracający z wojny. Przy drodze spotkał starą czarownicę, która wskazała dziuplę w wielkim dębie. – Zejdź na dół – powiedziała. – Zobaczysz trzy drzwi i trzy skrzynie, a na każdej siedzi pies. Połóż psa na moim fartuchu, a nic ci nie zrobi. Weź tyle monet, ile chcesz, a mnie przynieś tylko stare krzesiwo, które zostawiła tam moja babcia.
Żołnierz zszedł na dół. Na pierwszej skrzyni siedział pies z oczami wielkimi jak filiżanki, na drugiej – jak koła młyńskie, a na trzeciej – jak wieże zamkowe. Żołnierz zrobił, jak kazała staruszka, napełnił kieszenie złotem i zabrał krzesiwo. Gdy wyszedł na górę, czarownica nie chciała powiedzieć, do czego jest jej krzesiwo, więc żołnierz zatrzymał je i poszedł do miasta.
W mieście żył jak król. Kupował piękne ubrania, wydawał przyjęcia i miał mnóstwo „przyjaciół”. Ale złoto się skończyło i wszyscy znajomi nagle zniknęli. Żołnierz zamieszkał na zimnym strychu. Pewnego wieczoru, by zapalić świeczkę, potarł krzesiwo – i w izbie pojawił się pies o oczach jak filiżanki. – Czego sobie życzysz, panie? – zapytał.
Okazało się, że krzesiwo przywołuje wszystkie trzy psy, a one spełniają każde życzenie. Żołnierz znów był bogaty, ale tym razem pamiętał, jak to jest nie mieć nic. Pomagał biednym, a do swojego domu zapraszał tych, którzy wcześniej podzielili się z nim kromką chleba.
Mieszkańcy pokochali dobrego żołnierza. Gdy królewna usłyszała o jego sercu, zapragnęła go poznać. Dzięki trzem psom i odwadze żołnierz pokonał złe rządy w mieście, a potem zamieszkał z królewną na zamku. Trzy psy siedziały przy ich stole i patrzyły na wszystko swoimi wielkimi, życzliwymi oczami.