Dziadek zasadził w ogródku rzepkę. Rzepka rosła i rosła, aż urosła ogromna. Dziadek chwycił ją za liście i ciągnie, ciągnie, ale wyciągnąć nie może.
Zawołał babcię. Babcia za dziadka, dziadek za rzepkę – ciągną, ciągną, ale wyciągnąć nie mogą. Babcia zawołała wnuczkę. Wnuczka za babcię, babcia za dziadka, dziadek za rzepkę – ciągną, ciągną, i nic.
Wnuczka zawołała pieska. Piesek za wnuczkę, wnuczka za babcię, babcia za dziadka, dziadek za rzepkę – ciągną, ciągną, a rzepka siedzi w ziemi. Piesek zawołał kotka. Kotek za pieska, piesek za wnuczkę, wnuczka za babcię, babcia za dziadka – i dalej nic.
Wtedy kotek zawołał malutką myszkę. – Ty taka mała, co ty pomożesz? – śmiali się wszyscy. Ale myszka chwyciła kotka za ogon, kotek pieska, piesek wnuczkę, wnuczka babcię, babcia dziadka, dziadek rzepkę. Ciągną, ciągną… i hop! Rzepka wyskoczyła z ziemi, a wszyscy przewrócili się na trawę ze śmiechu.
Wieczorem babcia ugotowała z rzepki pyszną zupę. A największą porcję dostała myszka, bo bez niej nie daliby rady.