Złota kaczka

Złota kaczka

Szewczyk Lutek znajduje w podziemiach zamku złotą kaczkę, która daje mu worek dukatów. Jest jednak jeden warunek.

W dawnej Warszawie krążyła opowieść o złotej kaczce, która mieszka w podziemiach zamku Ostrogskich i strzeże skarbu. Kto ją znajdzie, ten może zostać bogaty.

Biedny szewczyk Lutek postanowił spróbować. W noc świętojańską zszedł do ciemnych lochów i długo błądził korytarzami. W końcu zobaczył staw, a na nim lśniącą złotą kaczkę. – Dam ci worek złotych dukatów – powiedziała kaczka. – Ale musisz wydać je do zachodu słońca wyłącznie na siebie. Nie wolno ci podzielić się z nikim ani jedną monetą.

Lutek się zgodził. Rano ruszył do miasta i kupił sobie nowe buty, piękny płaszcz, kapelusz z piórem i najlepsze jedzenie. Ale dukatów wcale nie ubywało. Wydawanie pieniędzy tylko na siebie okazało się męczące.

Pod wieczór na ulicy zobaczył starego, rannego żołnierza, który prosił o pomoc. Lutek nie wytrzymał. Wyjął z worka monetę i podał ją biedakowi.

W tej samej chwili wszystkie dukaty zamieniły się w suche liście, a piękne ubrania znów były łatanymi łachmanami. Lutek nie żałował. Wrócił do swojego warsztatu i pracował uczciwie jak dawniej. Ludzie mówili, że od tamtego dnia był najszczęśliwszym szewcem w Warszawie, bo wiedział, że dobre serce jest więcej warte niż worek złota.

Koniec

Legenda polska, opracowanie redakcji

Morał

Pieniądze wydane tylko na siebie szybko się kończą. Prawdziwe szczęście daje dzielenie się z innymi.

Porozmawiajcie

  1. Jaki warunek postawiła Lutkowi złota kaczka?
  2. Dlaczego Lutek złamał obietnicę?
  3. Na co ty wydałbyś pieniądze, gdybyś mógł nimi się podzielić?