Renifer, który bał się latać

Renifer, który bał się latać

Młody renifer Iskierka ma po raz pierwszy ciągnąć sanie Mikołaja, ale boi się wysokości. Pomaga mu stary renifer i odrobina odwagi.

Daleko na północy, tam gdzie zimą słońce prawie nie wychodzi zza horyzontu, mieszkały renifery Świętego Mikołaja. Najmłodszy z nich nazywał się Iskierka. Miał błyszczące oczy, szybkie nogi i wielkie marzenie: chciał choć raz pociągnąć sanie z prezentami.

W tym roku Mikołaj powiedział: – Iskierko, jesteś już gotowy. W Wigilię polecisz z nami! Iskierka podskoczył z radości. Ale kiedy po raz pierwszy wzbił się nad ziemię i spojrzał w dół, zakręciło mu się w głowie. Domki zrobiły się malutkie jak klocki, a drzewa jak zapałki. Iskierka zamknął oczy i szybko wylądował w zaspie. – Nie dam rady – szepnął. – Boję się latać.

Wieczorem usiadł przy nim stary renifer Mech. Miał siwą sierść i rogi jak gałęzie starego dębu. – Wiesz, że ja też się bałem? – zapytał. – Ty? Najodważniejszy renifer Mikołaja? – zdziwił się Iskierka. – Każdy się czegoś boi – odpowiedział Mech. – Ja nauczyłem się latać małymi krokami. Najpierw nad płotem, potem nad krzakami, potem nad lasem. I nie patrzyłem w dół, tylko na gwiazdy.

Następnego dnia Iskierka poleciał tylko nad płotem. Potem nad stogiem siana. Kolejnego dnia nad zamarzniętym jeziorem. Za każdym razem bał się trochę mniej. Patrzył na gwiazdy i liczył je po cichu, żeby nie myśleć o wysokości.

Nadeszła Wigilia. Sanie były pełne prezentów. Renifery ruszyły, a Iskierka leciał na końcu zaprzęgu. Nagle nadciągnęła gęsta śnieżyca. Nic nie było widać – ani domów, ani drogi. – Zgubiliśmy kierunek! – zmartwił się Mikołaj.

Wtedy Iskierka przypomniał sobie, czego nauczył się podczas ćwiczeń. Spojrzał w górę i między chmurami dostrzegł jasną Gwiazdę Polarną. – Tędy! – zawołał. – Gwiazda pokaże nam drogę! Prowadził zaprzęg, patrząc w niebo, aż śnieżyca została w tyle, a w dole zamigotały światła miasteczka.

Tej nocy wszystkie prezenty dotarły na czas. Kiedy wrócili do domu, Mikołaj przypiął Iskierce do uprzęży mały srebrny dzwoneczek. – To za odwagę – powiedział. – Ale ja się bałem – przyznał Iskierka. – Właśnie dlatego – uśmiechnął się Mech. – Kto leci mimo strachu, jest najodważniejszy ze wszystkich.

Koniec

Bajka redakcji Dla dzieci Bajki

Morał

Odwaga nie znaczy, że się nie boimy. Znaczy, że próbujemy mimo strachu.

Porozmawiajcie

  1. Czego bał się Iskierka?
  2. Co poradził mu stary renifer Mech?
  3. Jak Iskierka uratował świąteczną noc?
  4. Czego ty się kiedyś bałeś, a teraz już nie?